शनिवार, २० जानेवारी, २००७

मनाचे खेळं...

प्रत्येक रंगांची
उधळणं होतच असते मनात ....
कधी हसणं कधी रडणं..
कधि प्रत्येक क्षन जगणं..
तर कधि मरणं....
सगळचं अटळ असतं....

प्रत्येक लहान मुलाला
मोठं व्हायचं असतं
अन एकदा मोठ झालं
की प्रत्येक मनाल परत लहान
व्हाय्चं असतं....

जगताना बर्याचदा मनाच पाऊल
सराणाची ओढ घेतं..
आणि जेव्हा सरणावर जाण्याची वेळ होते
त्यावेळी प्रत्येक माणसाल आणखी काही
क्ष्हण जगायच असतं
सरेच वेदे हट्ट...
पण अफ़्सोस.. त्यातला एकही हट्ट
आपण पुरवत नसतो
मनाचे असले फ़ाजील लाद
कितीही पुरवायचे झाले तरि
कोणहि पुरवु शकत नसतं....

मनाचे असे वेदे हट्ट..
अन म्रुगजळा मागे धावण सुरुच असतं...
कधी तरी मनाकडे दुर्लक्ष करायच असतं....
अन्वतःहच्या वेदे पण वर हसायच असतं....

स्नेहा....

२ टिप्पण्या: