Happy Valentines day

व्हेलेंटाइन डे जवळ आलाय.. हे कॉलेज मध्ये गेल्यावर कोणी ना कोणी याची आठवण करुन देतच.. मला त्याच्यात काही सोयर ना सुतक.. (हे हे म्हतार्‍यांसारख बोलायला लागलेय).. मी एकतर माझ्या व्हेलेंटाइन डेला माझ्या आई कडुन गिफ़्ट उकळायचे... आणि आई मला कौतुकाने द्यायची.. आणि मी माझ्या जवळच्या लोकांना म्हणजे माझ्या छोटुस काहितरी द्यायचे.. मजा यायची.. पण आता.. खरच कशात इट्रेस्ट उरला नाहिये.. (जास्त टेन्शन वैगेरे घेऊ नये.. मी खूष आहे..). पण आहे ते असं आहे...
माझ्या आयुष्यात 'तो' जर आलाच तर बिचार्‍याची काय अवस्था होइल देवास ठाऊक.. ('तो' कोण हे अजुन माहित नाही.. कळल्यास तुम्हालाही कळवेन)
तर इथे मी अशी आणि माझ्या ऑफिस मद्ये एक पिउन आहे (वाय वर्श ४५ दोन मुलांची आई तेही बर्‍याच मोठ्या).. ती मला आज सांगत होती मला ना १४ला सुट्टी हवी होती नवर्‍याबरोबर व्हेलेंटाइन साजरा करायचा होता.. आणि नेमक रविवार असून ऑफ़िस आहे.. मला यावर काय बोलाव सुचेना.. मला म्हणे ''मी त्यांच्या साठी दोन शोर्ट शर्ट घेतलेत..'' मी फ़क्त हसले.. म्हणाले जमल तर लवकर जा आणि मजा करा..

किती सही ना?? आपल्या जवळ आपली माणसं असली की प्रत्येक सण सण म्हणुन साजरा करता येतो..

..

कभी कभी लगता है
खुदकोही पेहेचानही ना दुँ
कौन है तू?
आयिने में देखकर पूछती भी हु
तब आयिना धुंदलासा नजर आता है
एक बुँद टपककर कहेती है
अब तू तो पराया मत कर..
...स्नेहा


कधीतरी स्वतःलाच ओळख द्याविशि वाटत नाही
कोण आहेस तू...
आरश्यात पाहुन स्वतःलाच विचारते मी
तेव्हा आरसाही पुसटसा दिसु लागतो..
एक अश्रु टपकतो अन् म्हणतो
आता तू तरी परक नको करु...

( जास्वनंदी आणि Mइ..मराठीत लिहीली बरं का?)

हे हे हे ही ही :P

हसण हसवण
मला जगायचय विदुषकाच जिणं

एक मुखवटा चढवायचाय पर्मनंटली
चिटकवायचाय चेहर्‍यावर
त्याचे रंग मात्र पक्के हवेत
कुठल्याच पाण्याने न पुसणारे
हसण हसवण
मला जगायचय विदुषकाच जिणं

तस सगळच मस्त नाट्यमय आहे..
फक्त तोच तोच चेहरा
मला अन् सगळ्यांनाच नकोसा झालाय
आता जरा वेगळा चेहरा हवाय
अजुन जगण्यासाठी...
हसण हसवण
मला जगायचय विदुषकाच जिणं

...स्नेहा